Claustrophobia is geen fantasy Space Hulk

Zo… waar gaat dit spel over?

Claustrophobia is een bordspel voor twee spelers waarbij een groep van fantasy figuren ondergrondse gangen moeten verkennen om een doel te bereiken. Welk doel dat precies is, hangt af van het gekozen scenario.

Tijdens deze verkenningstochten wordt de groep continue aangevallen door vele groepen ondergrondse wezens (de Troglodyten). Af en toe zit er een demon in de mix.

Het spel ziet er fantastisch uit: afbeeldingen zijn sprekend, het karton van de gangtegels is lekker dik en er zitten 17 miniaturen bij.

De setting van het spel is gebaseerd op Hell Dorado, maar bij gebrek aan kennis laat ik dit even achterwege.

Dus een groep van mensen die een constante groep van monsters moeten bevechten. Klinkt als Space Hulk.

Ja en nee.

Het concept is vergelijkbaar, maar de gebruikte spel mechanisme is compleet verschillend.

De “menselijke” speler heeft verschillende figuren in zijn groepje. Elk figuur heeft drie statistieken; de standaard Move, Attack, en Defense. Elk figuur heeft ook een eigen overzichtskaart met zes rijen.

Elke rij bevat een verschillende puntenverdeling over de genoemde statistieken.

Met andere woorden; elke rij heeft verschillende waarden voor elke statistiek.

Aan het begin van de beurt rolt de “menselijke”speler een aantal dobbelstenen. Dit aantal is gelijk aan het aantal figuren waarmee hij de ondergrondse gewelven in duikt.

 Vervolgens wordt elke dobbelsteen toegewezen aan een figuur. Het gerolde nummer bepaald welke rij statistieken het figuur voor die ronde gebruikt wordt.

Elke ronde kan een figuur dus andere statistieken hebben.

De menselijke figuren kunnen vervolgens bewegen, aanvallen of andere zaken doen. Voornamelijk nieuwe gangen verkennen.

De demonenspeler rolt ook een aantal dobbelstenen. Deze worden op een monsteroverzicht gelegd. Dit overzicht heeft een aantal gebieden die verschillende bonussen of kaartjes voor de demonen opleveren. Meestal moet er aan een conditie voldaan worden; elke dobbelsteen voor een specifiek gebied moet bijvoorbeeld een even aantal ogen hebben.

De monsterfiguren kunnen vervolgens bewegen, aanvallen of andere zaken doen. Voornamelijk mensen aanvallen.

Gooi hierbij nog een stapel object en kans kaarten, en je begrijpt het idee ongeveer.

Figuren bewegen per tegel en niet via vakjes. Elke speler heft een limiet van drie figuren per tegel. Er zijn nog aanvullende regels om figuren te beletten een tegel te verlaten.

Dus; vindt je het leuk?

Ik snap dit spel niet.

Allereerst is het hele mechanisme voor “gooi een nummer en gebruik de voorgedrukte statistieken” nogal vergezocht. Waarom kan elk figuur niet een aantal actiepunten krijgen, zodat de speler kan bepalen hoe hij deze inzet? Het huidige systeem voelt erg in elkaar geknutseld om maar iets nieuws te kunnen introduceren.

Het rollen en toewijzen van dobbelstenen voor de demonen speler voelt erg aan alsof je yahtzee of Kingsburg aan het spelen bent. Het voegt weinig toe.

Mijn voornaamste probleem is het administratieve gedeelte. Voor de menselijke speler is elk figuur in zijn groep uniek. Hierdoor moet je goed in de gaten houden wie wat kan en wie waar staat. Wat erger is, is dat de eigenschappen van de figuren per ronde kunnen verschillen en dat ze ook nog eens extra bonussen en objecten kunnen hebben. Het bij moeten houden van deze informatie vertraagt het spel nogal.

De demonen speler heeft het wat makkelijker; alle Troglodyten hebben namelijk dezelfde statistieken. Deze kunnen wel weer beinvloed worden door kaartjes.
Ik wilde dit spel graag leuk vinden. Het uitgangspunt van een groep mensen die tegen een horde monsters moeten vechten, spreekt mij erg aan. Maar de combinatie van overbodige spel mechanismen en het moeten bijhouden van wisselende statistieken haalt de lol er snel van af.

Dit spel zou een heftige en bloederige strijd tegen de klok moeten voorstellen, maar verzandt in een administratieve klus bestaande uit dobbelstenen gooien, deze toewijzen, en de statistieken bijhouden.

Erg jammer, aangezien het spel er fantastisch uitziet.

Deze recensie is overgenomen uit het Engels van Boardgamegeek.com. Met permissie van de auteur.