Goud en grote auto’s: een Tobago recensie
november 7, 2009 by doctor
Categorie Eurospellen, Recensie, Voorpagina
Soms droom je wel eens over tropische stranden, een stoere SUV en gouden dukaten. Tenzij je de staatloterij wint (of een ganster-rap hit scoort), zal je het met Tobago moeten doen.
In dit nieuwe bordspel van Zoch proberen de spelers verschillende verborgen schatten op een tropisch eiland te vinden. Om vervolgens hun All-Terrain Vehicles door jungles en andere natuurgebieden te racen.
Duurzaamheid is ver te zoeken als het om goud gaat.
Bij het openen van de doos rijst de vraag of je een bordspel of een stuk speelgoed hebt gekocht. Naast de standaard tegeltjes, kaarten en fiches, bevat de doos namelijk ook nog kleine hars miniaturen van standbeelden (3 x), hutjes (3x) en palmbomen (3x). Deze zijn zo gedetailleerd dat de standaard houten auto’s een beetje tegenvallen.
Het principe van Tobago is simpel. Er liggen 4 verborgen schatten op het eiland. Spelers hebben een handje kaarten met verschillende aanwijzingen. Deze aanwijzingen hebben omschrijvingen in de trant van “ligt niet op een strand” of “ligt in de grootste jungle.” Door het uitleggen van de kaarten wordt de exacte locatie van een schat bepaald.
Degene die als eerste met zijn ATV op de plek aankomt mag de schat opgraven. De waarde wordt verdeeld over alle spelers die een aanwijzing hebben gegeven.
Dit gaat net zolang door totdat de schattenstapel leeg is.
Oh ja; af en toe verschijnen er amuletten die je extra acties geven.
Dat is alles; meer kan ik er echt niet van maken.
De vraag is: is Tobago leuk?
Laten we voorop stellen dat dit een echt eurospel is. Er is geen speler eliminatie, er is geen nauwelijks geluk, en natuurlijk zijn de houten blokjes ook aanwezig.
Maar het is een verademing om voor de verandering eens niet een procesketen te hoeven managen of een kathedraal te moeten bouwen. Met andere woorden, Tobago is anders. Het is bijna alsof het thema in dit spel belangrijker is dan de rekenmodellen die in eurospellen vaak de boventoon voeren.
Een potje duurt niet te lang (iets meer dan een uurtje), de regels zijn redelijk makkelijk uit te leggen en de miniaturen hebben een hoge aaibaarheidsfactor. Door de verschillende eilandkaarten op andere manieren te combineren is de layout van het bord telkens anders, wat de herspeelbaarheid ten goede komt. Dit alles gecombineerd zorgt voor een spel dat je gerust eens op tafel kunt leggen voor een relaxte avond. Verwacht alleen geen hersenkraker.
Een HEERLIJK spel. Om te beginnen klopt het thema met het spel, iets dat me erg vaak stoort bij bordspellen. Er is een hoge geluksfactor, dat is iets dat je moet aanspreken of niet, maar ik houd er van en het past ook erg goed bij dit spel.
Het plaatsen van aanwijzingen voor de schatten is een tactisch element in het spel, hier zullen goede spelers het altijd beter doen dan minder geoefenden. Maar hoe groot de schat is die je vindt, is weer een geluksfactor, waarbij het aandeel dat je zelf krijgt in die schat weer een kwestie is van gokken en statistiek.
De mechanismen in dit spel vind ik erg leuk, ik heb geen moment het idee dat ik een ander spel speel (vaak kan je spellen uitleggen door te zeggen dat het lijkt op een ander spel).
Ik lees vrij veel gematigde reacties op dit bordspel, maar voor mij is het een echte parel. Gewoon kopen dit ding!